علّامه محمد تقى مجلسى و شهيد اين روايت را صحيح دانسته‌اند ، ولى همين روايت در سند تهذيب ضعيف است . « 1 » 2 . روى صفوان بن يحيى ، عن عبد الرحمن بن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : المرأة تردّ من أربعة أشياء : من البرص و الجذام و الجنون و القرن و العفل ما لم يقع عليها ؛ فإذا وقع عليها ، فلا . « 2 » 3 . و سأل محمد بن مسلم أبا جعفر عليه السّلام عن رجل تزوّج إلى قوم امرأة فوجدها من الجنون و الجذام و البرص ، قلت : أ رأيت إن دخل بها كيف يضع ؟ قال : لها المهر بما استحلّ من فرجها ، و يغرم وليّها الذي أنكحها مثل ما ساقه . « 3 » اكنون كه احاديث مورد نظر را نقل كرديم ، ابتدا بايد دانست در ميان روايات فوق پاره‌اى صحيح و پاره‌اى حسن وجود دارد . بنابراين از نظر سند نمىتوان در آن‌ها خدشه كرد . « 4 » و مهم فقه الحديث آن‌ها است : 1 . كلمهء « ردّ » به چه معنا است ؟ 2 . آيا « انما » دلالت بر حصر مىكند يا خير ؟ 3 . آيا اين حديث زن و مرد را شامل مىشود يا اختصاص به ردّ كردن مرد دارد ؟ معناى ردّ ( كلمهء « تردّ » از نظر قرائت و معنا مورد اختلاف عالمان قرار گرفته است . ) صاحب جواهر الكلام فرموده : احتمال دارد لفظ « تردّ » معلوم خوانده شود كه در اين صورت فقط بر فسخ توسط مرد دلالت دارد . اين احتمال را آية اللّه خوانسارى نيز آورده است . احتمال ديگر آن است كه مجهول خوانده شود . « 5 »

--> ( 1 ) . روضة المتقين ، ج 8 ، ص 330 . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 273 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . روضة المتقين ، ج 8 ، ص 337 ؛ مسالك الأفهام ، ج 8 ، ص 102 ؛ نهاية المرام ، ج 2 ، ص 329 . ( 5 ) . جواهر الكلام ، ج 30 ، ص 319 .